ธาตุที่รวมตัวกันแล้วเกิดพันธะโคเวเลนต์ ได้แก่
1. อโลหะรวมตัวกับอโลหะ เมื่ออโลหะรวมตัวกับอโลหะจะเกิดพันธะโคเวเลนต์เสมอเพราะอโลหะเป็นธาตุที่มีเวเลนซ์อิเล็กตรอน ใกล้ครบ 8 หรืออโลหะมีค่าพลังงานไอออไนเซชันสูง หรือค่อนข้างสูงจึงเสียอิเล็กตรอนได้ยาก ดังนั้น เมื่ออโลหะรวมตัวกันเพื่อให้เวเลนซ์อิเล็กตรอน 8 จึงไม่มีอะตอมใดเป็นฝ่ายเสียอิเล็กตรอนเพราะต่างฝ่ายก็ต่างเป็นธาตุที่มีความต้องการรับอิเล็กตรอนสูง ดังนั้นจึงใช้อิเล็กตรอนร่วมกันเกิดเป็นพันธะ โคเวเลนต์ เช่น H2 O2 HCI H2O SO2 H2SO4 C6H12O6 ฯลฯ
2. กึ่งโลหะรวมตัวกับอโลหะ ธาตุกึ่งโลหะ เช่น B Si As Sb Ge เป็นธาตุที่มีค่าพลังงานไอออไนเซชันสูง เมื่อรวมตัวกับอโลหะ จะรวมตัวกันด้วยพันธะโคเวเลนต์ เช่น BF2 SiCl4 AsCl3 GeCl4 เป็นต้น
3. โลหะบางชนิดรวมตัวกับอโลหะ โลหะบางชนิด เมื่อรวมตัวกับอโลหะก็สามารถก็พันธะโคเวเลนต์ได้ แต่โลหะนั้นจะต้องมีค่าพลังงาน ไอออไนเซชันค่อนข้างสูง ตัวอย่าโลหะที่เกิดพันธะโคเวเลนต์ได้ เช่น เบริลเลียม ดีบุก สารประกอบโคเวเลนต์ที่เกิดจากโลหะรวมตัวกับอโลหะ เช่น เบริลลียมคลอไรด์ ทินคลอไรด์ เป็นต้น
จำนวนพันธะในโมเลกุลโคเวเลนต์
จำนวนพันธะโคเวเลนต์ทั้งหมดในโมเลกุลโคเวเลนต์หาได้โดยใช้สูตร ดังนี้
จำนวนพันธะโคเวเลนต์ = จำนวนอะตอมทั้งหมดในโมเลกุล –1
เช่น H2SO4 1 โมเลกุลมีจำนวนพันธะโคเวเลนต์ = (2+1+4) –1 = 6 พันธะ
หรือ H2SO4 1 โมลโมเลกุลมีจำนวนพันธะโคเวเลนต์ = (2+1+4) –1 = 6 โมลพันธะ
|