พันธะไอออนิก คือ แรงดึงดูดทางไฟฟ้าระหว่างไอออนบวกกับไอออนลบ  พันธะไอออนิกเกิดขึ้นเมื่อโลหะรวมตัวกับอโลหะ  แล้วโลหะให้อิเล็กตรอนแก่อโลหะ  เพื่อให้แต่ละอะตอมมีเวเลนซ์อิเล็กตรอนครบ  8 หรือเป็นไปตามกฎออกเตต  อะตอมของโลหะ ก็จะกลายเป็นไอออนบวก  เพราะมีโปรตรอนมากกว่าอิเล็กตรอน  ส่วนอะตอมของอโลหะกลายเป็นไอออนลบ  เพราะมีโปรตรอนน้อย กว่าอิเล็กตรอน  ไอออนทั้งสองมีประจุไฟฟ้าต่างกันจึงเกิดแรงดึงดูดทางไฟฟ้ายึดเหนี่ยวอะตอมทั้งสอง หรือมากกว่าสองเข้าด้วยกัน  (เกิดพันธะไอออนิก)  และเรียกสารประกอบที่เกิดจากอะตอมยึดเหนี่ยวกันด้วยพันธะไอออนิกว่า  สารประกอบไอออนิก
             ตัวอย่างที่ 1  การเกิดพันธะไอออนิกในสารประกอบโซเดียมคลอไรด์  (NaCl)  อธิบายได้ดังนี้ 
               เมื่อโซเดียม  (11Na)  รวมตัวกับคลอรีน  (17Cl)  เป็นโซเดียมคลอไรด์  (NaCl)  โซเดียมมีเวเลนซ์อิเล็กตรอนเท่ากับ  1  ส่วนคลอรีนมีเวเลนซ์อิเล็กตรอนเท่ากับ  7  ดังนั้นเมื่อโซเดียมรวมกับคลอรีน  โซเดียมจะให้ 1 อิเล็กตรอนแก่คลอรีนได้โซเดียมไอออน (Na+)  มีการจัดอิเล็กตรอนคือ  2,  8  และคลอไรด์ไอออน  (Cl-)  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8, 8  Na+  และ Cl-  มีประจุไฟฟ้า ต่างกัน  จึงเกิดแรงดึงดูดทางไฟฟ้า หรือเกิดพันธะไอออนิก  ได้โซเดียมคลอไรด์ (NaCl)
             ตัวอย่างที่ 2  การเกิดพันธะไอออนิกในสารประกอบแมกนีเซียมออกไซด์  (MgO)  อธิบายได้ดังนี้
              แมกนีเซียม (12Mg)  มีเวเลนซ์อิเล็กตรอนเท่ากับ  2 มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8, 2  ส่วนออกซิเจน  (8O) มีเวเลนซ์ อิเล็กตรอนเท่ากับ  6  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 6  เมื่อแมกนีเซียมรวมตัวกับออกซิเจน  แมกนีเซียมจะให้  2 อิเล็กตรอนแก่ออกซิเจน ได้แมกนีเซียมไอออน  (Mg2+)  มีการจัดอิเล็กตรอนคือ 2, 8  และออกไซด์ไอออน  (O2-)  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8  Mg2+  และ  O2-  มีประจุต่างกัน  จึงเกิดแรงดึงดูดทางไฟฟ้า หรือเกิดพันธะไอออนิกได้แมกนีเซียมออกไซด์  (MgO)
            ตัวอย่างที่ 3  การเกิดพันธะไอออนิกในสารประกอบแคลเซียมฟลูออไรด์  (CaF2)  อธิบายได้ดังนี้
              แคลเซียม  (20Ca)  มีเวเลนซ์อิเล็กตรอนเท่ากับ  2 มีการจัดเรียงอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8, 8, 2  ส่วนฟลูออรีน  (9F)  มีเวเลนซ์ อิเล็กตรอนเท่ากับ  7 มีการเรียงอิเล็กตรอนดังนี้  2, 7  เมื่อแคลเซียมรวมตัวกับฟลูออรีน  แคลเซียมจะให้  2 อิเล็กตรอนแก่ฟลูออรีน เกิดเป็นแคลเซียมไอออน  (Ca2+)  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8, 8  ส่วนฟลูออรีนจะรับ  1 อิเล็กตรอน  เกิดเป็นฟลูออไรด์ไอออน (F-)  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8  แต่แคลเซียม  1 อะตอมให้  2 อิเล็กตรอน  จึงต้องใช้ฟลูออรีน  2 อะตอม เพื่อรับ  2 อิเล็กตรอน จากแคลเซียม  เกิดเป็นสารประกอบแคลเซียมฟลูออไรด์  (CaF2)

             จากตัวอย่างทั้งสามจะได้ว่าสาเหตุของการเกิดพันธะไอออนิกหรือสารประกอบไอออนิกเนื่องจากอะตอมของธาตุทั้งหลาย มีการเปลี่ยนแปลงจำนวนเวเลนซ์อิเล็กตรอนให้เป็นไปตามกฎออกเตต หรือมีจำนวนเวเลนซ์อิเล็กตรอนเท่ากับ  8 นั่นเอง  Na+ ,  Mg2+,
O2-  และ  F-   มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8  ซึ่งเหมือนกับการจัดอิเล็กตรอนของนีออน  (10Ne  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้ 2, 8)  ส่วน
Cl-  และ  Ca2+  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2, 8, 8  ซึ่งเหมือนกับการจัดอิเล็กตรอนของอาร์กอน  (18Ar  มีการจัดอิเล็กตรอนดังนี้  2,
8, 8)