พันธะโลหะ คือ แรงดึงดูดระหว่างไอออนบวกซึ่งเรียงชิดกันกับอิเล็กตรอนที่อยู่โดยรอบ หรือเป็นแรงยึดเหนี่ยวที่เกิดจากอะตอมในก้อน โลหะใช้เวเลนซ์อิเล็กตรอนทั้งหมดร่วมกัน    อิเล็กตรอนอิสระเกิดขึ้นได้ เพราะโลหะมีเวเลนซ์อิเล็กตรอนน้อย และมีพลังงานไอออไนเซชันต่ำ  จึงทำให้เกิดกลุ่มของอิเล็กตรอน และไอออนบวกได้ง่าย
               ในพันธะโลหะอิเล็กตรอนไม่ได้เป็นของอะตอมใดอะตอมหนึ่งเพียงอะตอมเดียว แต่อิเล็กตรอนทุกตัวสามารถเคลื่อนที่ไปยังอะตอม ใกล้เคียงได้ซึ่งแตกต่างจากพันธะโควาเลนต์ ทั้งนี้เพราะแต่ละอะตอมในแท่งโลหะจะมีอะตอมอื่นอยู่โดยรอบ 8 หรือ 12 อะตอม  อะตอมจึงมีเวเลนซ์ อิเล็กตรอนไม่พอที่จะทำให้เกิดคู่ของิอเล็กตรอนที่ใช้ร่วมกันแต่ละอะตอมกับอะตอมใกล้เคียงได้

สมบัติบางประการของโลหะ 

               1. โลหะเป็นตัวนำไฟฟ้าที่ดี  เพราะมีอิเล็กตรอนเคลื่อนที่ไปได้ง่ายทั่วทั้งก้อนของโลหะ แต่โลหะนำไฟฟ้าได้น้อยลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากไอออนบวกมีการสั่นสะเทือนด้วยความถี่ และช่วงกว้างที่สูงขึ้นทำให้อิเล็กตรอนเคลื่อนที่ไม่สะดวก
               2.  โลหะนำความร้อนได้ดี    เพราะมีอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ได้     โดยอิเล็กตรอนซึ่งอยู่ตรงตำแหน่งที่มีอุณหภูมิสูงจะมีพลังงานจลน์สูง และอิเล็กตรอนที่มีพลังงานจลน์สูงจะเคลื่อนที่ไปยังส่วนอื่นของโลหะ  จึงสามารถถ่ายเทความร้อนให้แก่ส่วนอื่นๆของแท่งโลหะที่มีอุณหภูมิต่ำกว่าได้
               3.  โลหะตีแผ่เป็นแผ่นหรือดึงออกเป็นเส้นได้  เพราะไอออนบวกแต่ละไอออนอยู่ในสภาพเหมือนกัน  และได้รับแรงดึงดูดจากประจุลบ เท่ากันทั้งแท่งโลหะ  ไอออนบวกจึงเลื่อนไถลผ่านกันได้โดยไม่หลุดออกจากกัน  เพราะมีกลุ่มของอิเล็กตรอนทำหน้าที่คอยยึดไอออนบวกเหล่านี้ไว้
               4.  โลหะมีผิวเป็นมันวาว  เพราะกลุ่มของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ได้โดยอิสระจะรับและกระจายแสงออกมา จึงทำให้โลหะสามารถสะท้อนแสง ซึ่งเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้
               5.  โลหะมีจุดหลอมเหลงสูง เพราะพันธะในโลหะเป็นพันธะที่เกิดจากแรงยึดเหนี่ยวระหว่างเวเลนซ์อิเล็กตรอนอิสระทั้งหมดในก้อนโลหะ กับไอออนบวกจึงเป็นพันธะที่แข็งแรงมาก